سلام !
۱. شنیده ای می گویند : " بسیار سفر باید تا پخته شود خامی.." ؟!
ما دیگر کارمان از پختن گذشته ! سوختیم و جزغاله شدیم از بسیاری سفر !
منکر این نیستم که به واسطه این کار پنجاه روزه اینقدر تجربه اندوختم و اینقدر چیز یاد گرفتم که شاید باید ۵ سال پراکنده وقت می گذاشتم. اما همه یاد گیری ها هم آسان نبوده !! هر کدام قیمت داشته که بسیاری را بدون اینکه تخفیفی بدهند حساب کردم!
پدرم همیشه می گفت صبر کن تا کوچکترین کار اجتماعی را خودت به دست گیری آن وقت به تفاوتهای بین آدمها و حتی تفاوتهای بین خودت و دیگران پی می بری..
کار اجتماعی زیاد کرده بودم و لی در این اردو به حرفهای پدرم واقف می شدم !
۲.شنیدم نیمه شعبان امسال تهران بسیار پر شور سپری شده. ما نیز شب نیمه شعبان زیر نور مهتاب . و کنار ساحل تا پاسی از شب را احیا داشتیم و یاد همه عزیزان کردیم .
۳. این روزها خیلی از دوستانم از صحن و سرای رضوی شده با اس.ام.اس و زنگی یادمان می کنند و دل بهانه گیر ما را وسوسه کرده و هوس زیارت آن امام رئوف را به سر دلم می اندازند..
و ما می مانیم و دست کوته خود که زیر بارش هستیم !
و بماند آن عزیزی که خود مقیم است و همسایه حرم ! ما را به فراموشی بدی سپرده ! باشد که مشکلاتش حل شود و یادی از ارادتمندان قدیم خود کند...
۴. با دوستان جلسه ماهانه ای داریم که موضوعش عملا این است : هر کس در یک ماه گذشته هر مطلب کاربردی زندگی یا شخصی جدیدی یاد گرفته بگوید. حتی گاهی روی مشکلات یکدیگر بحث می کنیم و تا ماه آینده حل می شود. برای من بسیار مفید است .
جمع صمیمی و یکدستی است !
۵. نمی دانم چرا تازگی ها هر چیزی را که با لذت تمام می خورم آخرین تیکه اش می پرد در گلویم ! و همه لذتش از دماغم در می آید ! در عوض وقت خوردن دارویی، دوایی، زهرماری .. به سادگی یک لیوان آب می گذرد !
شاید کفاره گناهان آدمی به انحاء مختلف است !!
۶. یه چی بگم..؟! کاش می شد همه یه چی های درون ذهن را گفت!
۷. دنیاست .. می گذره ! همه چیز اش گذراست... .
۸. دلم خواست از صفت زنانه ام استفاده کنم و فقط آپ و کنم و حرف بزنم که حرف زده باشم . همین !
پ.ن :
* پراکنده گویی هایم بسان آش شله قلمکاری شد !
* این پست ۲ ت.ن دارد !
ت.ن :
* محال است اینکه ، معشوق از محبت بی خبر باشد
مگر پروانه تنها سوخت؟! آتش نیز می سوزد
(عاشق اصفهانی)
* میهمان سخت عزیز است ، ولی همچو نفس
خفقان آرد اگر آید و بیرون نرود
.
.
یا حی !
