تبليغاتX
_________ محرمانه_________
 

سلام!

 عمر بر امید فردا می رود                         غافلانه سوی غوغا می رود

 روزگار خویش را امروز دان!                       بنگرش تا در چه سودا می رود

 گه به کیسه گه به کاسه عمر رفت            هر نفس از کیسه ما می رود

 مرگ یک یک می برد وز هیبتش               عاقلان را رنگ و سیما می رود

 مرگ از خاطر به ما نزدیکتر                       خاطر غافل کجاها می رود

 تن مپرور! زانکه قربانی ست تن                دل بپرور! دل به بالا می رود

 چرب و شیرین کم ده این مردار را              زانکه تن پرورد رسوا می رود

 چرب و شیرین ده ز حکمت روح را              تا قوی گردد که آنجا می رود

 (مولوی)

 

پ.ن:

 

* آرزوهای دوران مجردی همیشه بلند تر است از دوران تاهل ولی دست نیافتنی تر! وقتی کسی در آرزو هایت شریک شود باید آمالت را تقسیم کنی. پس کوچکتر می شود! ولی در عوض دست یافتنی تر ..! 

 

* دائم الوضو باش! وقتی نور داشته باشی کمتر راه را گم می کنی! 

دقت کن! وقتی با وضو از خانه بیرون میروی احتمال لغزش و گناهت کمتر می شود!

 

* یادت هست گفتم : گاهی اوقات هیچ چیز انسان را سر حال نمی کند !

یکی می گفت : " آدم وقتی دلش بگیره هیچی آرومش نمی کنه!! "

 

* گفت: دلم گرفته !

 گفتم : چه کنیم با این دل؟!

 گفت: بکنیمش ! بندازیمش جلو سگ !!

 

* کاش خدا آدم رو به اندازه ای که از روح خودش بهشون دمیده ، نبینه..!

  کاش خدا ببخشه اون گنهکاری رو که خودش به گناهش اقرار می کنه...!

.

.

یا حسین!

 

یا حی !

+ نوشته شده توسط At در سه شنبه 14 اسفند1386 و ساعت 23:47 |
 

 سلام!

  من مٍی میخواهم!

  مٍی بی غل و غش !

 

 مٍی ای خواهم که باشد نغمه او                     هواعشق و هوالحق و هوالهوو

 مٍی ای تا زیر و روو سازد دلم را                      به شط آتش اندازد دلم را

 مٍی ای تا در دلم باران بگیرد                          صدایی مرده امشب جان بگیرد

 مٍی ای تا بگذرم از هرچه هستی                   برقصم در نماز شور و مستی

 دعا کن آتش می سر بگیرد                           جنون. جان مرا در بر بگیرد

 کجایی ای جنونم ای جنونم                          شکست افتاده در سقف و ستونم

 ...

 الهی درد این دل را دوا کن                            همین امشب مرا از من جدا کن

 دعا کن یک سحر در خود برویم                      بگویم آنچه را باید بگویم

 دلم را شعله آه سحر کن                              مرا در یک دو بیتی مختصر کن

 بده ساقی سبویی حال گردان                      مرا از اهل بیت  "می " بگردان !

 

                             به نظر شما چیست این "می" ؟!!

 

 پ.ن :

 

 " چقدر سخته این دوران..

 یک سختی خاصی که هیچ رقمه روی زبان یا حتی کاغذ نمی آد..!

 باید تجربه اش کنی..

 حس...

 قابل بیان نیست..

 یک سختی شیرین!

 عجب مسئولیت خطیر و سنگینی..

 سکوت بیش از حد خانه و آرامش شب وسوسه ام می کند که نوشته را ختم نکنم!

 دلم می خواهد به لحظه لحظه این دوران عمیقا فکر کنم..

 درست عمل کنم..

 خاکی نزنم..

 راه را زود بشناسم..

 زودتر بپیمایم..

 خدایا.. کمک کن!

 می دانم که قدر نشناس تر از آنم که نگاهم کنی..

 محبتت را به چه کار آید اگر از من روسیاه رو برگردانی..

 آخر تو خدایی و من...

 من هیچی نیستم !!

 ( بخشی از نوشته های کاغذی ام به تاریخ ۲۶/۲ / ۸۶ - چهارشنبه - ۲ بامداد)

.

توضیحی ندارم!!

.

.

یا حسین!

یا حی!

 

+ نوشته شده توسط At در دوشنبه 13 اسفند1386 و ساعت 3:8 |
 

 سلام

 

۱.  يه بار مجنون بغض كرد

   بغض مجنون تركيد

   اشك، روي گونه هاش جاري شد

   لباسش ازچكيدن اشك چشماش خيس شد

   لباسِ از اشك خيس مجنون، به زمين كشيد و خاكي شد

   خاكِ زمين، از اشك لباس مجنون، گِل شد

   خدا اون گِل رو برداشت و گذاشت قاطي گِل نسل مجنون                   

                                                                          

                                                                      به همین سادگی!

 

 

۲.  یادتون هست :

 

 الهي قلبي محجوب….....خدايا قلبم له است
 و نفسي معيوب ……......وخودم هم كه داغونم
 وعقلي مغلوب...............و عقلم پاره سنگ بر مي دارد
 وهوايي غالب………….....و هوس بر من سواره
 و طاعتي قليل ..............وخيلي كم به حرفت گوش دادم
 و معصيتي كثير……..…....و در عوض گند زياد زدم
 و لساني مقر بالذنوب...…و خودم دارم مي گم که غلط کردم                                 
 فكيف حيلتي…….........…تو بگو چه  گلی به سرم بگیرم
 يا ستار العيوب…............اي خدايي كه گندهاي من را لاپوشاني ميكني
 ويا كاشف الكروب….…..….و حلال مشكلاتي
 اغفر ذنوبي كلها……...…..شتر ديدي نديدي
 بحرمة محمد وال محمد.....به گل روي حضرت محمدص وخانواده نازنينش
 يا غفار يا غفار يا غفار….…خیلی باحالی. خیلی باحالي .خیلی باحالی

 

 

پ.ن:

 

 

 * همه چیز تکرار است..! اینها هم تکرار مکررات..!

 

 

 * چرا این ماه تمام نمی شود؟! ماه صفر...! ماه نحوست و بلا...

 

 

 * گاهی اوقات هیچ چیز انسان را سر حال نمی کند !

   کربلا. دوست. نوشتن . کوه . مکه . جنگل . بهشت. سفر...

   تمام چیزهایی که زمانی که دشارژی تو را شارژ می کند اما...

   این بار دلم گیر داده... فقط با زیارت ابالحسن تازه می شود....

   ( عزیزی که در مشهد زندگی می کنی و با یک تاکسی و اتوبوس به حرم  می رسی!

   حال ما را ببین و قدر بدان!

  می دانم که بحث طلبیدن مسافت نمی شناسد ولی...  

   بماند...)

 

 

* لطفا دکمه refresh دلم را بزن !

 

.

 

.

یا حسین!

 

یا حی!

+ نوشته شده توسط At در جمعه 10 اسفند1386 و ساعت 19:18 |
 

سلام!

 

 یک روز از خواب پا می شی می بینی رفتی به باد

 هیچ کس دور و برت نیست همه رو بردی ز یاد..

 چند تا موی دیگه ات سفید شد. ای مرد بی اساس!

 جشن تولد تو باز مجلس عزاست..

  بریدی از اساس...!

 قوز پشتت بیشتر شد. شونه هات افتاده تر..

 پیرامونت رو ببین با دقت. می سوزند خشک و تر..!

 اینکه زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی..

 اینکه لنگ در هوایی . صبحونه ات شده سیگار و چایی...

 اینکه دستات رو روی سر می ذارن!

 اینکه باهات هیچ کاری ندارن!

 اینکه توو بازی شون راهت نمی دن!

 اینکه سر به سرت می زارن..!

 اینکه زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی..

 اینکه لنگ در هوایی . صبحونه ات شده سیگار و چایی...

 ای عرش کبریایی چیه پس توو سرت؟!

 کی با ما راه میایی جون مادرت...!

 ای عرش کبریایی چیه پس توو سرت؟!

 کی با ما راه میایی جون مادرت...!

 ای عرش کبریایی چیه پس توو سرت؟!

 کی با ما راه میایی جون مادرت...!

 

پ.ن:

 

* ۲ هفته پیش یه مسافرت خوب رفتیم!

 

 

* خوش تر از دوران عشق ایام نیست

  بامداد عاشقان را شام نیست

  عشق را آغاز هست انجام نیست...

 

* سردم شده است و از درون می سوزم

  حالا شده کار هر شب و هر روزم

  تو شعر مرا بپوش سرما نخوری!

  من دکمه این قافیه را می دوزم...

 

* عاشق نشدیم کار نیکی بکنیم

  یا اینکه گناه شیک و پیکی بکنیم

  عاشق شده ایم تا بدانند همه

  ما هم بلدیم جیک جیکی بکنیم...!

 

* این چشم به در دوخته نگذاشت مرا

  این آتش افروخته نگذاشت مرا

  گفتم سر راحت به زمین بگذارم

  این عشق پدر سوخته نگذاشت مرا...

 

* بگذار که مشکلات را درک کنی

  تا لذت کیش و مات را درک کنی

  زحمت بکش این پیاز را پوست بگیر

  تا فلسفه حیات را درک کنی...

.

.

 یا حسین!

 یا حی !

+ نوشته شده توسط At در سه شنبه 7 اسفند1386 و ساعت 1:58 |
 

 سلام!

 

 در کربلا حسین (ع) فرصتی داد تا هر که از مرگ خود می ترسد باز گردد...

 این چند صباح فرصتی ست که امام زمان (عج) به ما داده است...

 حال چه کنیم؟!

 بمانیم یا باز گردیم..؟!

 

" شهید آوینی "

 

پ.ن:

* غروب جمعه است ! دل آدمی..

تنها بنایی که اگر بلرزد محکم تر می شود دل است..
دل آدمیزاد !

حکما دلت باید انار باشد تا بشود چلاندش...


 

* اموات را فراموش نکنیم تا بعد از موت فراموش نشویم...

فاتحه!

 

.

.

یا حسین !

یا حی !

 

 

 

+ نوشته شده توسط At در جمعه 3 اسفند1386 و ساعت 15:46 |


Powered By
BLOGFA.COM